سایت تخصصی تاریخ اسلام

صلح مودروز و اشغال تنگه ها

« سلطان محمد پنجم (محمد رشاد در 1337هـ/ 3 ژوئیه 1918م) درگذشت و برادرش وحید الدین با نام سلطان محمد ششم به جای وی نشست. این در حالی بود که وضعیت جنگ برای آلمان، اتریش، مجار، ترکیه و بلغارستان بسیار سخت شده بود. ترک ها ولایات عربی تابع خود را در شرق عربی آسیا از دست داده بودند. علاوه بر آن، بخش هایی هم توسط ایتالیا و یونان اشغال شده بود. ورود آمریکا به صحنه جنگ، در پیروزی دول متفق تأثیر گذاشت. سلطان جدید در پی نجات سرزمین هایی بود که امکان نجات آن ها وجود داشت؛ آن هم زمان یکه همه وزرای اتحادی کنار گذاشته شده و به آلمان گریخته بودند.* سلطان، ژنرال احمد عرّت پاشا را به نخست وزیری گماشت و از او خواست تا با انگلیس قرار داد صلح امضا کند. پیمان صلح در اکتبر 1918م/1337هـ امضا شد که طی آن انگلیس و متحدان وی مجاز به اشغال قلعه ها و استحکامات در داردانل و بوسفور شدند و این دو تنگه را برای کشتی رانی بین المللی آزاد کردند. پس از امضای صلح، احمد عزت پاشا، خلع شد و احمد توفیق پاشا دوست انگلیسی ها، به جای وی نشست. در واقع، انگلیس بیش از سودی که از جنگ برده بود، از قرار داد صلح بهره برد و شروط خود را بر ترکیه تحمیل کرده، سیادت خویش را بر تنگه ها استوار ساخت و استقلال ترکیه را از میان برد. به دنبال آن، نیروهای انگلیسی، فرانسوی و ایتالیایی مواضعی را در تنگه ها اشغال کردند.[1]»[2]

* . سایت تاریخ اسلام 7/6/1387.

[1] . عبد العزیز الشناوی، الدوله العثمانیه دوله اسلامیه مفتری علیها، قاهره 1980، ص 242-245.  Lewis, B. op.cit, P. 249.

[2] . رسول جعفریان، دولت عثمانی از اقتدار تا انحلال، ص 188.

این مطلب را به اشتراک بگذارید