سایت تخصصی تاریخ اسلام

یزید بن ولیدبن عبدالملک(یزید سوم):

یزید بن ولید بن عبدالملک بن مروان بن حکم معروف به ابوخالد

مادرش دختر فیروز بن یزدگرد، اخرین پادشاه ساسانی بود.بنابر روایات، برخی از اجداد مادری اش از پادشاهان روم و ترک بودند.به همین خاطر یزید سوم همیشه به این جریان افتخار می کرد و با افتخار می گفت:

أنا ابن کسری و ابی مروان      وقیصر جدّی و جدّی خاقان

یزید سوم تنها شش ماه خلافت نشست او در دوران خلافت سعی کرد روش عمر بن عبدالعزیز را در پیش بگیرد.یزید سوم به یزید ناقص ملقب شد چراکه حقوق سپاهیان و مردم شام را- که در زمان ولید بن یزید افزایش یافته بود- کم کرد.

یزید به مکتب معتزله گرایش داشت از همین رو معتزلی ها،او را بهترین خلیفۀ اموی می دانند.

آشفتگی در نظام امویان:

بعد از کشته شدن ولید دوم،انسجام و یکپارچگی از میان خاندان اموی رخت بر بست و در واقع شرایطی پیش آمد که خود امویان بزرگترین دشمن برای خودشان شدند.در میان بنی امیه دسته بندی های مختلف پدید آمد و هر گروه سعی می کرد خلافت را به طرف خود بکشد.در این میان نوادگان عبدالملک،عبدالعزیز و محمد بن مروان بن حکم از فعالیتهای بیشتری برخوردار بودند و نوادگان یزید بن معاویه هم در این جریانات حاضر بودند.

به همین خاطر یزید در خلافت شش ماهۀ خود بیشتر وقتش را صرف آرام کردن شورش های درون قبیله ای کرد.

مردم حمص دور عباس بن ولید و یزید بن خالد بن معاویه جمع شدند و بر او شورش کردند.بشر بن ولید در قنّسرین، و یزید بن سلیمان در فلسطین و محمدبن عبدالملک در اردن از جمله کسانی بودند که سربرتافتند و برای خود بیعت می گرفتند.و مهم تر از همه مروان بن محمد بن مروان، حاکم آذربایجان و ارمنستان به بهانۀ خونخواهی ولید بن یزید قیام کرد و به کمک قیسی ها تا حرّان پیش روی کرد اما در طیّ مذاکراتی قبول کرد که حکومت آذربایجان، ارمنستان و موصل را نگه دارد و با خلیفه بیعت کند اما چیزی نگذشت که یزید بن ولید درگذشت و برادرش ابراهیم جانشین او شد. مروان بن محمد این فرصت را غنیمت شمرد و به دمشق لشگر کشید به این بهانه که می خواهد فرزندان ولید بن یزید،یعنی حکم و عثمان را به خلافت بنشاند.مروان بن محمد مردی جنگجو بود و توانست قنّسرین و حمص را تصرف کند او در سال 127 هجری وارد دمشق شد.ابراهیم هنگامی که کار خود را تمام شده دید،پسران ولید دوم را (حکم و عثمان) کشت تا مروان بن محمد بهانه ای برای بدست گرفتن خلافت نداشته باشد اما مروان بن محمد زمانی که وارد دمشق شد،مردم با او بیعت کردند.

منبع:کتاب تاریخ مسلمین

این مطلب را به اشتراک بگذارید