عباس كوثرىآنچه پيشوايان الهى را از ديگران ممتاز ساخته، گستره وجودى و جامعيت ارزشهاىانسانى آنان است. زمانى آنان را در هالهاى از عشق دلدار، و دلى بىتاب از حبيار مىبينى كه زمزمههاى روحنواز آنان طبيعت را ميهمان ملكوت و همنواى خلوت انسساخته است. به تعبير قرآن كريم كوهها و مرغان را بآهنگ «تسبيح و نغمه تنزيه»مسخر داود گردانيديم.و ديگر بار آنها را مبارزى خستگىناپذير مىيابى كهفريادشان ملتى را حيات و زندگى بخشيده و نامردمىها را به تحقير كشانده است واين در حالى است كه دستان پر مهر و عاطفهاش جهانى از شكوفههاى اميد و رحمت رابه درماندگان و بيچارگان هديه مىكند و خود چهار تكبير بر همه آنچه دنيايى استزده و زاهدانهترين زندگى را براى خويش برگزيده است.كاظم آل محمد(ع) ستارهاى از اين منظومه است كه درخشش وجوديش انعكاس فضيلتهاىهمه نيكسيرتان تاريخ مىباشد. سجدههاى طولانى و چشمان بارانىاش، از عشقى پايدارو ايمانى عميق به ساحت قدس ربوبى حكايت مىكند چنانكه…